زهرا نیکورای

متن‌های دیجیتالی شیوه‌ی خواندن بچه‌ها را تغییر داده است اما نه آن‌طور که شما فکر می‌کنید

 

 

 


 

کلی مک لچلن

پسر هشت ساله‌ی جولی اتکینسون هر شب بعد از حمام آی‌پد خود را بر‌می‌دارد، به تختش می‌رود و با نرم‌افزار کتاب کودکِ «اپیک» مشغول کتاب خواندن می‌شود. جولی و شوهرش عادت داشتند برای پسرشان کتاب بخوانند، اما او حالا خودش از بین ۲۵ هزار کتاب داستان،

زندگی‌نامه و تاریخی که از قبل در نرم‌افزار برای سطح او آماده شده، کتاب دلخواهش را انتخاب می‌کند. کیفیت کتاب‌های نرم‌افزار اپیک، جولی را تحت تأثیر قرار داده است. از بین ویژگی‌های برنامه، او ویژگی پیشنهاد کتاب را دوست دارد. این ویژگی سرویس ثبت‌نام ماهانه را مانند سرویس شبکه‌ی نتفلیکس می‌کند.

جولی می‌گوید خانواده‌ی چهار نفره‌ی او که در اوریندای کالیفرنیا زندگی می‌کنند، نصف وقت مطالعه‌شان با کتاب‌های کاغذی است و به قول خودش بین شیوه‌ی خواندن کتاب کاغذی و دیجیتالی پسرش تفاوتی دیده است. پسرش وقتی با اپیک کتاب می‌خواند میل بیشتری به رد کردن صفحات دارد. «او بیشتر دلش می‌خواهد در برنامه‌ی اپیک چرخ بزند! همین‌طور می‌چرخد که ببیند از کتابی خوشش می‌آید یا نه و همین‌طور ورق می‌زند. وقتی کتاب کاغذی می‌خواند، یک جا می‌نشیند و می‌خواند تا وقتی که از خواندن خسته شود. اما وقتی پای اپیک می‌نشیند، می‌داند که کلی کتاب جلویش هست و کمی سریع‌تر می‌خواند.»

به گفته‌ی محقق دانشگاه سن هوزه، زیمینگ لو، این‌که کودک جای عمیق خواندن، وقت بیشتری صرف چرخ زدن، صفحه زدن و سریع ‌خواندن می‌کند، یک نمونه‌ی بارز از رفتارهای خواندن دیجیتالی است. با بیشتر شدن مدل‌های خواندن آنلاین، متخصصان دارند بررسی می‌کنند که خواندن از روی صفحه‌ی دستگاه‌ها چطور می‌تواند کارایی مغز ما را تغییر دهد. ماریان وولف،‌ متخصص خواندن و نویسنده‌ی کتاب پروست و هشت‌پا[۱] نگران است که خواندن دیجیتالی روی توانایی عمیق خواندن ذهن برای درک دقیق، تأثیر منفی داشته باشد. نیکلاس کار هم در کتاب کم ژرفایان[۲] خود این موضوع را بررسی کرده است. معلم‌ها سعی می‌کنند دانش‌آموز‌ها را به سمت یادگیری تکنیک‌های خواندن دیجیتالی سوق بدهند تا عمیق خواندن را تمرین کنند؛ در حالی‌که از هر ده والدین، نه تای آن‌ها می‌گویند برای‌شان مهم است که فرزندشان کتاب کاغذی بخواند.

اما از آن‌جا که خواندن دیجیتال هنوز آن‌قدر پیشرفت نکرده، درک دقیق مشکلات مربوط به آن برای خیلی از بزرگسالان سخت است. هنگام مطالعه‌ی دیجیتال چه اتفاقی در مغز شما می‌افتد؟ آیا لازم است بچه‌‌ها کتاب‌های کاغذی بیشتری بخوانند؟ چرا؟ آیا فعالیت‌های دیجیتالی دیگر مثل بازی‌های کامپیوتری و نرم‌افزارهای شبکه‌های اجتماعی بر توانایی درک عمیق بچه‌ها برای خواندن مطالب طولانی‌تر مثل کتاب، تأثیر می‌گذارند؟ کودکان امروز چطور یاد می‌گیرند بین کاغذ و صفحه‌ی نمایش‌ رفت و آمد کنند؟

انقلاب دیجیتالی و همه‌ی دستگاه‌های دیجیتال ما، نوعی تناقض در خواندن ایجاد کرده‌اند؛ به خاطر وقتی که پای تکنولوژی دیجیتال می‌گذاریم بچه‌ها الان واقعاً بیشتر از هر زمانی می‌خوانند.
با این حال رابطه‌ی میان تکنولوژی دیجیتالی و خواندن پیچیده است.

دنیل تی ویلینگهام، دانشمند علوم شناختی، می‌گوید دستگاه‌های دیجیتال روش خواندن کودکان را در قالب فرآیند‌های واقعی شناختی تغییر نمی‌دهند. این فرآیند‌های شناختی به معنی کنار هم گذاشتن لغات برای ساختن کلمات و استفاده از کلمات برای ساختن جملات هستند. ویلینگهام صراحتاً می‌گوید اگر بخواهیم تعداد کلمات خام را حساب کنیم، کودکانِ امروزی بیشتر از کودکان یک دهه‌ی گذشته می‌خوانند (بیشتر به لطف پیام کوتاه). اما او در کتابش به نام ذهن خواننده: نگاهی شناختی به درک خواندن به وسیله‌ی ذهن[۳] می‌نویسد عادت‌های خواندن کودکان در حال تغییر است. منطقی است که فکر کنیم برنامه‌هایی مثل اسنپ‌چت که با کلیپ‌های تصویری سر و کار دارند، این عادت‌ها را تغییر می‌دهند.

ویلینگهام که خودش چهار‌تا بچه دارد، در فصلی از کتابش به اسم خواندن بعد از انقلاب دیجیتالی، با دیدی حساب‌شده راجع‌ به خواندن دیجیتالی می‌نویسد.

او می‌گوید «خواندن دیجیتالی بدی‌ها و خوبی‌های خودش را دارد»؛ به عبارت دیگر مطلب پیچیده‌ای است. بیشتر فعالیت‌های آنلاین بچه‌ها مثل پیام ‌دادن، شبکه‌های اجتماعی و حتی بازی کردن، با خواندن سر و کار دارند و این خواندن‌های آنلاین دانش لغتی کودک را بیشتر می‌کند و او را بیشتر در معرض کلمات قرار می‌دهد، حتی اگر در این رد و بدل شدن پیام‌ها لغت‌های زیادی هم استفاده نشود. اما آیا خواندن این متن‌ها و پست‌های اینستاگرام بچه‌ها را خواننده‌های بهتری می‌کند؟

او جواب می‌دهد: «احتمالاً نه. از دید نظری که حساب کنیم هیچ تأثیری بر توانایی ادراک متن ندارد. آن‌ها که در اینستاگرام مقاله‌های نیویورک تایمز را نمی‌خوانند. بلکه بیشتر در حال سلفی گرفتن و کامنت گذاشتن هستند.»

No index entries found.هندوانه جای شکلات برای دسر

ویلینگهام می‌گوید اشتباه است که بزرگسالان سرگرم‌کننده بودن کلیپ‌های گربه و لیست‌های جالب سایت بازفید را انکار کنند. به جای آن باید به بچه‌ها کمک کنند فرق بین لذت‌های آسان رسانه‌های دیجیتالی و حس رضایت موقع تمام کردن مجموعه کتاب‌های هری‌ پاتر را بفهمند. او پیشنهاد می‌کند به بچه‌ها بگویید که بهتر است هر دو را تجربه کنند. این خود قسمتی از یک تکنیک بزرگ‌تر است که هدف آن تبدیل کردن خواندن به یک فعالیت باارزش خانوادگی است.

به گفته‌ی او «مثل بحث خوردن هندوانه یا شکلات برای دسر است. من و همین‌طور خیلی از بچه‌ها هندوانه را دوست داریم اما شکلات وسوسه‌انگیز‌تر است. من می‌خواهم که فرزندانم از شکلات لذت ببرند ولی دوست دارم که هندوانه هم بخورند زیرا خواص بیشتری دارد و لذتی جداگانه‌ست.»

«به نظرم خواندن هم ویژگی‌های زیادی دارد که خیلی از تجربه‌های دیجیتال ندارند. والدین و معلم‌ها باید از همان اول به بچه‌ها بگویند که لذت‌های زودگذری هستند که بازدهی سریعی دارند ولی کنار آن کارهای دیگری هم وجود دارند که آرام پیش می‌روند و تلاش بیشتری می‌‎‎‌خواهند. من می‌خواهم که شما هر دوی این‌ها را تجربه کنید.»

وقت‌ گذاشتن برای تجربه‌ی کندتر خواندن و لذت‌های همراه آن، برای بچه‌های کم سن ‌و ‌سال‌ مهم‌تر است. به نظر ویلینگهام باید زمان کار با ابزار دیجیتالی را برای این بچه‌ها محدود کنیم و به آن‌ها فرصت بدهیم لذت‌های خواندن را کشف کنند. کودکانی که هیچ‌ وقت حس رضایت تمام کردن یک کتاب را تجربه نکرده‌اند، سن‌شان هم که بیشتر می‌شود، وقتی برای کتاب نمی‌گذارند.

و در مورد بچه‌هایی که سن‌شان بیشتر است هم با معلم‌ها و والدین دوستان‌شان همکاری کنید و زمانی را که پای ابزار دیجیتالی می‌گذرانند کم کنید. هر کدام از این کارهای کوچک آن‌ها را خواننده‌های بهتری می‌کند.

چطور آنلاین خواندن شیوه‌ی تمرکز را تغییر می‌دهد

به گفته‌ی جولی کویرو، محققی در زمینه‌ی خواندن از دانشگاه رود آیلند، رفت و آمد بین دستگاه دیجیتال و کتاب کاغذی، فقط یک معمای تمرکز است: مشکل بزرگ‌تر و مهم‌تر این است که خواندن آنلاین چطور به تمرکز کودک فشار می‌آورد. او فهمیده است که خواندن آنلاین، فرآیند درک متن را «هزار برابر» پیچیده‌تر می‌کند.

هم‌گام با استقبال بیشترِ بچه‌ها از خواندن آنلاین، به خصوص برای کار‌های کلاسی‌شان، کویرو شیوه‌ی وفق پیدا کردن مغز آن‌ها با این شرایط را بررسی می‌کند. تحقیق او بر روی دانش‌آموزان راهنمایی و دبیرستان و دانشجوها نشان می‌دهد که خواندن آنلاین تمرکز بیشتری نسبت به خواندن کتاب کاغذی لازم دارد. هر عملی که دانش‌آموز به صورت آنلاین انجام می‌دهد، انتخاب‌های زیادی پیش روی‌اش می‌گذارد. در نتیجه برای پیدا کردن و فهمیدن مطالب از بین آن‌ها، نظم شخصی زیادی لازم است.

کویرو می‌گوید هر بار که دانش‌آموز به صورت آنلاین چیزی می‌خواند تصمیم‌ها و اطلاعات زیادی مثل عکس‌ها، فیلم‌ها و کلی میانبر که اطلاعات جدیدی را بالا می‌آورد، برایش باز می‌شود. بچه‌ها همین‌طور که در وب‌سایتی می‌چرخند باید دائم از خود بپرسند: «این همون اطلاعاتیه که من دنبالشم؟ اگه روی یکی از میانبر‌ها کلیک کنم منو به اطلاعاتی که می‌خوام می‌رسونه یا یه چیز بی‌ربط بهم نشون می‌ده؟» به گفته‌ی او این فرآیند خود‌به‌خود انجام نمی‌شود و مغز باید تلاش کند انتخاب‌های عاقلانه انجام بدهد.

کویرو می‌گوید «قبلاً یک مرحله‌ی پیش‌خوانی، یک مرحله‌ی خواندن و یک مرحله‌ی ازریابی داشتیم که بعد از تمام شدن فصل یا کتاب بود. حالا آن فرآیند به صورت پشت سر هم در ۴ ثانیه اتفاق می‌افتد: یک میانبر را انتخاب می‌کنم. تصمیم می‌گیرم که می‌خواهم در این قسمت بمانم یا نه و بعدش کجا باید بروم؟»

در یکی از تحقیق‌های کویرو بر روی دانش‌آموزان راهنمایی، ثابت شد که خواننده‌های خوبِ کتاب‌های کاغذی لزوماً خواننده‌های آنلاین خوبی نیستند. به عقیده‌ی او توانایی جستجوی اصطلاحات، ارزیابی اطلاعات و استفاده از ایده‌های چندین منبع و رسانه، درک مطلب آنلاین را چند برابر سخت‌تر از
خواندن کتاب معمولی می‌کند.

 او همچنین می‌گوید «فرض ما این است که اگر فقط به دانش‌آموزان کتاب کاغذی بدهیم در امان نگه‌شان می‌داریم و اگر آن‌جا خواننده‌ی خوبی از آب در‌آمدند، در دنیای پیچیده‌ی کتاب‌های آنلاین هم به صورت طبیعی خوب عمل می‌کنند. اما اصلاً این‌طور نیست.»

برای ساختن دنیایی که در آن مطالعه‌ی آنلاین و معمولی کنار هم باشند، بزرگسالان دنبال راه‌هایی هستند که بین این دو تعادل ایجاد کند. گرچه مطالب گیج‌کننده‌ی زیادی برای جلب توجه کودکان وجود دارد، اما شرکت‌های مطالعه‌ی آنلاینی همچون اپیک، سعی می‌کنند تجربه‌ی کاربری نرم‌افزارشان را تا حد امکان به کتاب واقعی نزدیک‌ کنند. یکی از دلایل سورن مارکوسیان (مدیر‌عامل و یکی از بنیانگذاران شرکت) برای ساخت این نرم‌افزار، بچه‌های کم سن و سال خودش بودند. او می‌گوید ما از قصد تبلیغات، مطالب ویدیویی و میانبرها را از برنامه‌ی کتابخوانی‌مان حذف کردیم. «وقتی که در حال خواندن هستید، یک دید تمام‌صفحه دارید و در واقع توجه‌تان کامل به خواندن کتاب است و نه چیز دیگر.»

علی‌رغم تمام این تلاش‌‌ها هنوز بعضی از معلم‌ها با دنبال کردن نظر ویلینگتون (از همان اول کار از بچه‌ها بخواهید دستگاه‌های دیجیتال را کنار بگذارند) شیوه‌ای تهاجمی را انتخاب کرده‌اند. یک معلم درس انگلیسی دبیرستان در نشویلِ تِنِسی، به اسم جرد آماتو، برنامه‌ی پاک‌سازی دیجیتالی ۲۴ ساعته‌ای برای دانش‌آموزان سال اولش آماده کرده که به قول خودش اعتیاد آن‌ها به گوشی هوشمند را از بین ببرد.

آماتو می‌گوید «دانش‌آموزان باید برنامه‌ی روزانه‌ی مطالعه داشته باشند. بنابراین من به دانش‌آموزانم برنامه‌ی روزانه‌ای می‌دهم که در کلاس مطالعه کنند. وقتی کتابی جذب‌شان کند، احتمالش خیلی زیاد است که تکنولوژی را رها کنند و در خانه به خواندن ادامه دهند.»

[۱]Proust and the Squid

[۲]The Shallows

[۳]The Reading Mind: A Cognitive Approach to Understanding How the Mind Reads

...

مسئله: «کارها و وظایف زیادی دارم که هر روز صبح تا شب طول می‌کشد. چطور به همه‌ی کارهایم برسم؟» بخش‌های مهم: اولویت‌بندی کنید چندتا کار را مدیریت کنید کمک بگیرید […]

آناتومی یک دانش‌آموز موفق غیرسنتی

admin
یک شروع بد در ترم اول ممکن است معدل شما را پایین بیاورد، اما خودتان هم می‌دانید که برای ناامیدی زود است. حالا تازه شما نقاط ضعف خودتان را می‌دانید و می‌توانید با شرکت در کلاس‌های رفع اشکال یا با تمرین بیشتر، جلوی تکرار این اتفاق را بگیرید. وقتش است که دیگر عادت‌های قدیمی درس خواندن و تکلیف نوشتن را تغییر بدهیم. ترفندهایی را که در ادامه آورده‌ایم، از همین اول مهر و شروع مدرسه امتحان کنید.

۱۲ ترفند برای بهتر درس خواندن؛ از اول مهر شروع کنید!

admin

زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه

نظرتان را بنویسید